Nienawróceni:

Głównym wątkiem są dzieje kpt. Bolesława Kozłowskiego ps. „Sowa”, „Grot”, „Hanka”, „Marek” – oficera PZP/NOW/NSZ/ NZW, jednego z organizatorów i dowódców podziemia narodowego w Białostockiem. Pochodził z rodziny ziemiańskiej o silnych tradycjach niepodległościowych. W okresie gimnazjalnym i studenckim należał do Młodzieży Wszechpolskiej. Równolegle, działał w ZHP na terenie Łomży („Narew”), a w czasie studiów (na Wydziale Nauk Politycznych USB w Wilnie) został instruktorem Wileńskiej Chorągwi „Wilija”, gdzie był związany ze środowiskiem „Czarnej Trzynastki”. Działalność konspiracyjną rozpoczął po wkroczeniu Sowietów do Wilna, a po ofensywie niemieckiej w 1941 r. wrócił w Łomżyńskie, gdzie m.in. pełnił funkcję Komendanta Powiatu NOW i NSZ, a później, do ujawnienia w r. 1947 – z-cy komendanta Białostockiego Okręgu NZW. Publikował artykuły w podziemnej prasie (m.in. „Walka”, „Głos znad Narwi”). Ponadto zajmował się wywiadem. Był autorem i współwykonawcą znakomitych akcji, jak np. porwanie oficerów niemieckich, których wymieniono za 400 więźniów łomżyńskiego Gestapo (żołnierzy NSZ i AK). Aresztowany przez UB w październiku 1950 r. przeszedł długotrwałe, brutalne śledztwo. Jako ciężko chory został zwolniony z więzienia w 1955 r. Niemal do końca życia był inwigilowany i prześladowany. Założona przeciwko Bolesławowi i rodzinie „sprawa ewidencyjno – obserwacyjna” nosiła kryptonim „NIENAWRÓCENI”.