Strona domowa użytkownika

Zawiera informacje, galerię zdjęć, blog oraz wejście do zbiorów.
[awatar]
madziar
Najnowsze recenzje
1 2 3 4 5
...
46
  • [awatar]
    madziar
    Minkiewicz stworzył książkę z pogranicza gatunków: komiksu i picturebooka, osadzając w śred­niow­iecz­nych­ klimatach trójkę przyjaciół - wiewiórkę Eli, żubr Bururuma i nietoperza Wróża; wędrownych awanturników i kąśliwych kompanów, którzy przemierzają legendarne krainy, mierząc się z różnymi złymi charakterami. • Akcja toczy się wartko i przypomina miejscami komputerową przygotówkę, kiedy trzeba rozwiązywać wraz z głównymi bohaterami kolejne zadania. Nie są wcale takie proste! • To coś zdecydowanie nowego na rynku i z tego powodu niecierpliwie czekamy na ciąg dalszy.
  • [awatar]
    madziar
    Mroczna baśń o trzeciej, najmłodszej córce Zielonego Cyklopa, która została oddana w wieku 10 lat za żonę Królowi Kruków. • W baśni mamy wiele klasycznych elementów, które zwracają uwagę: postawa silnej małej dziewczynki, która sama nakłania słabego ojca, by oddał ją agresorowi. Potęga ludzkiej ciekawości, która nawet po wielu latach cierpliwego wyczekiwania jest tym groźniejsza, im bliższa zaspokojenia. Wytrwałość ponad wszelką miarę, dzięki której można schodzić nawet buty wykonane z żelaza. • Całości dopełniają niepokojące rysunki Stasysa, na których drogi plączą się, włosy zamieniają w płynący upływ czasu, oczy wpatrują się wprost w czytelnika, dotykając samego sedna jestestwa.
  • [awatar]
    madziar
    Tata z sąsiadem ulegają namowom dzieci, żeby zbudować domek na drzewie. Dorośli kierują się wspomnieniami z dzieciństwa i coraz bardziej go ulepszają, w efekcie odganiając dzieci od wspólnej pracy, która robi się zbyt skomplikowana, przez tą całą hydraulikę, piły i tapety... • Dzieci nie poddają się i budują swój własny domek - z kartonu po trocinach. Okazuje się, że trociny stają się wybawieniem, gdy nagle zdarza się wypadek i tata zawisa wysoko na gałęzi... • Majaluoma jak zwykle serwuje nam humor sytuacyjny. W domku na drzewie dorośli instalują wymyślne sprzęty, wannę i kanapę. Dzieci przyrządzają kreatywne posiłki: kanapki posypane papryką w proszku (czyli pokruszone cegły) z parówkami (cygara taty). Najcudowniej zostaje jednak zinterpretowana propozycja taty, by wzięli dwa krzesła i pobawili się w podróż - zainspirowane dzieci tworzą monumentalne Wysypisko Bźdźąg... ze wszystkich sprzętów w domu. • Do książki można wracać wielokrotnie z uśmiechem na twarzy.
  • [awatar]
    madziar
    Pewnego popołudnia tata zostaje ze swoimi dwoma synami w domu. Bardzo chce, by zorganizować im ciekawie czas, więc wpada na pomysł, by pobawić się tak, jak on się bawił w młodości - każe synom schować jakiś przedmiot i zaczynają się poszukiwania - z zabawy najbardziej cieszy się tata. Sytuacja się zmienia, gdy okazuje się, że kolejnym schowanym przedmiotem jest kluczyk od sekretarzyka z ulubionym gramofonem taty, ukryty przez młodszego syna w sedesie. • To jest bardzo zła książeczka, pokazuje ojca jako dorosłego, który jest na co dzień zajęty pracą i nie ma zupełnie wyobrażenia o zabawie ze swoimi dziećmi, tak jakby był przypadkową osobą, która musi się nimi zająć.
  • [awatar]
    madziar
    Walentyna jest "księżniczką czystej krwi i nienawiści" - jej kolekcja ptaków liczy już 100 rzadkich egzemplarzy, które pieczołowicie zamyka w klatkach, ścinając o głowę kolejnych służących, którzy nie dość dopełniają swoich obowiązków. • Pewnego dnia w królestwie staje się to, co było do przewidzenia przy tak kapryśnej władczyni - pojawia się kolejna zachcianka do spełnienia, której nie można sprostać. Lecą kolejne głowy, dni mijają, a złota klatka nadal stoi pusta. • Życzenie spełnia młody sługa, który dostarcza jajo, które zaowocuje upragnionym ptakiem tylko wtedy, gdy księżniczka wykaże się odpowiednią cierpliwością. Księżniczka starzeje się i czeka... Nie • wiemy, co zdziałał w efekcie czas i czy zmienił księżniczkę. Zakończenie jest otwarte. • Książka ma duży format, wyróżnia się barwnymi rysunkami ptaków i typografią stylizowaną na pismo odręczne. Zwroty akcji są akcentowane przez ogromne napisy "Ciach!", zajmujące cała stronę. Twarze postaci rysowane są w char­akte­ryst­yczn­y sposób, każda jest poważna i smutna.
Ostatnio ocenione
1 2 3 4 5
...
57
  • Mam przyjaciela śmieciarza
    Schürmann, Susanne
  • Czarno na białym
    Brykczyński, Marcin
  • Kłopot z Orzeszkiem
    Cholewińska-Szkolik, Aniela
  • Dziwolągi
    León, Cristóbal
  • Kaczka w berecie i inne historie
    Frączek, Agnieszka
  • Poszukiwacze przygód
    Minkiewicz, Tomasz
Katarynka

Projekt współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego
Dotacje na innowacje - Inwestujemy w Waszą przyszłość
foo