Przedwiośnie

Kiedy w Rosji wybucha rewolucja, a trony Niemiec i Austro-Węgier chylą się ku upadkowi., odradza się niepodległa Polska. Ciągną ku niej wojenni rozbitkowie, dla których nowy kraj ma być dawno wyśnionym domem. Jeden z nich - Cezary Baryka - jeszcze nie rozumie, co to znaczy być Polakiem, mieć własną ojczyznę. Gdy umierający ojciec opowiada mu o szklanych domach, Polska wydaje się snem, idealną krainą szczęścia i sprawiedliwości. Ale rzeczywistość jest inna. Polska to nędza i zacofanie, wojna z bolszewicką nawałą i nierozwiązane problemy społeczne. To bieda i mozolna praca dla dobra przyszłych pokoleń. To "przedwiośnie" państwa, któremu historia nie da szansy doczekać "wiosny". Powieść Żeromskiego opowiada o pierwszych latach odrodzonej Polski, o dojrzewaniu i miłości, o rewolucji i straconych złudzeniach. Stawia przed nami do dziś aktualne pytanie. Jak ma być ta nasza Polska?