Henryk Cześnik, Pruski Jan

Dwóch Bożych szaleńców. Jak oni w żart obracają to, co śmiertelne i poważnie biorą to, co komiczne. Osoby różne, duchy podobne. Ich doświadczenie artystyczne jest doświadczeniem ludzkim. Malować, mysleć i żyć to dla obu zagadnienia również moralne. Świadomość dwu to jeszcze nie zbiorowa świadomość, lecz pierwszy do niej krok. Podobieństwa wypływających z tych dwu świadomości przedstawień są uderzające : przywołanie koligacji ze sztuką naiwną, z art brut, z Jeanem Dubuffetem, z nową ekspresją czy teatrem okrucieństwa Antonina Artauda jest protezą przeżycia tego malarstwa, opowiadaniem ślepemu o kolorach.