Migracje Europejczyków:

Nieodłączna częścią dziejów kontynentu europejskiego były wędrówki. Książka pokazuje przepływy ludności od czasów co najmniej nowożytnych (po katastrofie wojny trzydziestoletniej) w skali całego kontynentu oraz poza jego granice, w różnych przekrojach – makro, mezzo, mikro – mówi o sezonowych wędrówkach, które Europie towarzyszyły zawsze, o wyjazdach na bliższych dystansach, także dalszych, wreszcie tych bardzo dalekich. Autor pokazuje powody wędrówek w okresie 1650-1914, a także stara się udowodnić, jak niezwykle trudno jest od siebie motywy migracji oddzielać. Bardzo często mieszają się z sobą elementy dobrowolności i przymusu, różne rodzaje migracji mogą się przenikać, choć oczywiście mowa jest przede wszystkim o wędrówkach zarobkowych i osadniczych. Pozwala to uświadomić sobie wielowątkowość tematyki,. Książka pokazuje przypadki najważniejsze – od Półwyspu Iberyjskiego, Apenińskiego, po Skandynawię. Praca stara się uwzględniać również obszar Europy Środkowej i Wschodniej, przywołując przykłady z ziem polskich, węgierskich, rosyjskich i innych, zarazem dowodząc, że zjawisko migracji istniało od bardzo dawna. Autor przedstawia przypadki lokalne, indywidualne biografie. Pokazuje również procesy kolonizowania kolonii (od XVII w.) oraz różnego rodzaju migracje zarobkowe do Ameryki, Australii, Afryki i Azji.