Świadczenia społeczeństwa polskiego na obronność państwa przed wybuchem drugiej wojny światowej (1936-1939)

Temat, któremu poświęcona jest praca, nie doczekał się jak dotąd opracowania monograficznego. Praca ma wybitnie źródłowy charakter. Autor dokonuje w niej całościowej oceny społeczeństwa polskiego do sprawy wzmocnienia potencjału obronnego Polski poprzez dobrowolne świadczenia społeczne. W pracy mamy określony przybliżony udział świadczeń materialnych społeczeństwa w całościowych wydatkach budżetu państwa, przeznaczonych na modernizację armii. Przedstawiono utworzenie i działalność Funduszu Obrony Narodowej. Autor określił także materialny wymiar świadczeń na powołane cele i fundusze związane z obronnością państwa. W poszczególnych rozdziałach mamy wskazanie zaangażowania poszczególnych regionów kraju, środowisk, kościołów, organizacji zawodowych, kulturalnych i sportowych na rzecz gromadzenia świadczeń na Fundusz Obrony Narodowej. Praca jest bogato ilustrowana. Ma ona znamiona w pełni pionierskie. Znaczenie spawy świadczeń społecznych na dozbrojenie armii, ich wymiar oraz ocena stopnia patriotyzmu społeczeństwa polskiego, szczególnie w obecnej sytuacji międzynarodowej, w pęłni uzasania potrzebę przedstawienia tej problematyki.