U boku dobrego papieża:

Staje przed wami onieśmielony stary człowiek, stary Włoch, który jest księdzem od siedemdziesięciu jeden lat. Nie stoi przed wami osobisty sekretarz papieża. Jana. To za dużo powiedziane, w tonie nazbyt oficjalnym. Lepiej powiedzieć, ze byłem – i nadal jestem – jego towarzyszem broni, jak sam mnie określał; człowiekiem zaufanym i pracującym, złota rączka, wykonawca powinności wynikających z litości, miłości, uprzejmości, obecności – jednym słowem: anonim, który modli się i cierpi ze swoim Dominus et Pater, łamie z nim chleb, słucha, rozważa, milczy.