Tytus:

Tytus legionista, trybun, prefekt pretorianów, wreszcie imperator. z jednej strony bezwzględny żołnierz, z drugiej łagodny i sprawiedliwy władca, wrażliwy poeta. Jego towarzysz, Serenus, spisuje wspomnienia z wyprawy, jaką u boku Tytusa odbył do Palestyny. Widział jak rodzi się jego miłość do żydowskiej królowej, Bereniki. Celem wyprawy było jednak stłumienie wojny. Nie chcąc dłużej służyć Rzymowi, Żydzi podjęli wyzwoleńczą walkę. Legioniści spalili miasta, zburzyli świątynię i ukrzyżowali setki osób. Serenus obawia się o los Imperium. Czy ten Bóg Jedyny Żydów i uczniów Chrystusa jest prawdziwy, a jeśli wybuch Wezuwiusza, który unicestwił Pompeje, jest znakiem jego kary... (okł.)