Emisja i higiena głosu w pracy dydaktyczno-wychowawczej nauczyciela

Nauczyciel poprzez mowę przekazuje wiedzę i nawiązuje relacje ze swoimi słuchaczami. Jest to proces bardzo dynamiczny i uwarunkowany różnymi sytuacjami wychowawczymi, a także organizacyjnymi. Wobec znacznego obciążenia pracą aparatu głosowego, konieczne wydaje się wypracowanie odpowiednich mechanizmów ochronnych, zapewniających nie tylko utrzymanie na wysokim poziomie wartości znaczeniowej, ekspresyjnej i estetycznej w zakresie wydobycia i transmisji głosu, ale również właściwą higienę narządu głosotwórczego. Zapewnienie optymalnych warunków do prawidłowego, wieloletniego wykonywania zawodu nauczyciela powinno iść w parze z umiejętnościami posługiwania się odpowiednią techniką wydobycia dźwięku przy maksymalnym obciążeniu gardła. Praca wychodzi naprzeciw zapotrzebowaniom pedagogów w zakresie usprawniania głosu mówionego i śpiewanego. Zawiera ona teoretyczne rozważania na temat głosu jako instrumentu kreowania własnego wizerunku i narzędzia pracy. W części praktycznej opisano użyteczne działania, niezbędne w samokształceniu i autokorekcie w pracy nad głosem. Obszar badawczy ukazuje relację wyników badań diagnozujących świadomość nauczyciele w zakresie aktywności głosowej i higieny narządu głosotwórczego. W aneksie pracę wzbogaca wielozakresowy materiał uzupełniający i dopełniający podjęte rozważania. Przygotowana publikacja adresowana jest do nauczycieli aktywnie pracujących z dziećmi i młodzieżą oraz studentów kierunków pedagogicznych, dla których zawód nauczyciela w przyszłości będzie stanowił ważną do wypełnienia misję w pracy dydaktyczno-wychowawczej.