Badacz dalekiej północy:

Po morzach wędrował, był kiedyś Farysem, pod palmą spoczywał, pod ciemnym cyprysem" — powiada Słowacki o słynnym Emirze Rzewuskim, zaznaczając tem jego pełen fantazji pęd do dalekich podróży i przygód. Profesor Dybowski odbył wprawdzie większą podróż po morzu, ale tylko raz jeden i to przygodnie; palmy widział również tylko przelotnie, ale za to nawędrował się po surowej i mroźnej Syberji z taką fantazją, będącą już właściwie bohaterstwem, że słuszniejby mu się należało miano Farysa, niż wędrowcom, podróżującym jedynie dla żądzy wrażeń i przygód. Zesłaniec polityczny z r. 1863, bez żadnych środków, bez żadnej pomocy, zdany jedynie na własną energję, pracę, wytrwałość i pomysłowość, nie zrażający się żadnemi przeszkodami, trudnościami lub stratami, — prowadzi niestrudzenie w dalekiej Syberji naukowe badania, któremi obala powszechnie przyjęte wówczas poglądy uczonych rosyjskich i zyskuje sławę światową, jako badacz i uczony. Obok twardej, wytrwałej pracy dla nauki znajduje jeszcze czas na humanitarną działalność, zapoznaje się z potrzebami miejscowej ludności i, sam biedny zesłaniec, nie mający ani środków materjalnych, ani władzy, ale zbrojny w dobrą wolę i gorące serce, niesie jej radę i pomoc na każdym kroku..."https://lubimyczytac.pl/ksiazka/4986005/badacz-dalekiej-polnocy-benedykt-dybowski