Stan strachu

Grudzień 1981 roku. Jan Małecki, młody aktor robiący karierę w stołecznym teatrze, ma grać Hamleta w nowej inscenizacji. Wobec sytuacji w kraju i ruchu Solidarności zachowuje pewien dystans. W pamięci ma wiele wydarzeń z przeszłości, które pojawiają się w retrospekcjach - rozruchy studenckie w 1968 r., w których brał udział; los swego ojca, partyjnego dygnitarza, wywiezionego ze strajkującego zakładu na taczkach w 1956 r., który potem uczestniczy w przeobrażeniach ery Gierkowskiej, pisze książkę wydaną w drugim obiegu i wreszcie kończy samobójstwem. Jan rezygnuje z roli. Chce wyjechać do Szwecji. Aby przyspieszyć odbiór paszportu, decyduje się na spotkanie ze swym bratem Henrykiem, majorem SB. Nadchodzi 13 grudnia. Koledzy w teatrze są internowani, wiele osób m.in. Witek ukrywa się. Szef pracowni malarskiej, Tomek, prosi Janka, aby poszedł na dworzec i odebrał z depozytu cenną walizkę. Kiedy Janek wraca do teatru, Tomka wyprowadzają właśnie dwaj tajniacy. Janek w Wigilię zostaje aresztowany. Poddany przesłuchaniom nie wyjawia gdzie ukrył walizkę, która jest przedmiotem zainteresowania milicji i tajnych służb [opis wydawcy].