Życie Marty Robin

„Marta nie opowiadała nigdy o tych wszystkich nadprzyrodzonych zjawiskach, które naznaczyły jej ciało: stygmatach, cierpieniu z miłości, o tym, że nie jadła, nie piła, nie spała i żywiła się wyłącznie Hostią. To była jej tajemnica, którą żyła w bliskości z Ukochanym. Nie znosiła żadnej „reklamy”. A jednak wszystko to istniało. To wszystko miało sens, miało znaczenie w jej życiu. Tak właśnie wyrażała się w jej sercu, w jej ciele, w jej duchu Miłość: był to jej konkretny sposób życia darem i całkowitym zawierzeniem do samego końca. Ale, o ile bardziej, była to jakby odpowiedź Boga. Jeśli żywiła się wyłącznie Eucharystią, to dlatego, by powiedzieć nam w czynach: „Moje życie to Chrystus”. /fragment/