Pieśni ludowe Warmii i Mazur

Na Mazurach tańczono bardzo zamaszyście, z charakterystycznym tupaniem, czyli bukaniem. Tańce miały dużą dynamikę i ekspresję ruchu. Były to typowe tańce wiejskie zbliżone do oberków i mazurów. Najlepszą okazję do tańca stanowiły wesela, które według starych zwyczajów trwały na na Warmii i Mazurach czasami nawet tydzień. Do tańca grała wtedy kapela, złożona najczęściej ze skrzypiec, klarnetu, basu i bębenka. Goście musieli ją sami opłacić datkami. Tańczono i bawiono się również w każdą niedzielę. Do zabawy przygrywał na skrzypcach grajek. Takie tańce w lecie odbywały się na wolnym powietrzu, a w zimie przenoszono się do izby lub karczmy. Szczególnie wesoło bawiono się w zapusty, niekiedy wymyślając nawet bardzo złośliwe zabawy. Tańce trwały trzy dni przed środą popielcową. Przygrywał najczęściej jeden lub kilku grajków. Młodzi bawili się wtedy w żabkę, w hejduka, zilka, i barana; chodzili po wsi z muzyką i tańcami , grając, śpiewając i hałasując.