Miłość ludowa:

Folklor polski posiada nieprzebrane wręcz zasoby pieśni o miłości. Zdaniem niektórych badaczy kultury ludowej jest to efekt kompensacji, wyraz pragnień raczej niźli faktycznej dominacji tego akurat aspektu życia w wiejskiej egzystencji. Według większości etnografów w życiu codziennym wsi polskiej, w powszednim dniu jej mieszkańców, na miłość pozostawało bardzo niewiele miejsca. Krótki czas na bardziej lub mniej skrępowaną miłość przypadał, ich zdaniem, jedynie na okres młodości i był stosunkowo szybko zamykany małżeństwem, stawiającym przed młodymi własne wymagania. Nieskrępowana i prawdziwa miłość pozostawała w sferze marzeń, podporządkowując się interesom ekonomicznym, gorączce zdobywania ziemi, zamysłom rodziców, a wcześniej i kaprysom pana.