O telewizji:

„Odsłanianie ukrytych przymusów, ciążących na dziennikarzach i wywieranych przez dziennikarzy na wszystkich producentach kulturowych, nie jest – czy rzeczywiście trzeba to powtarzać? – szukaniem osób odpowiedzialnych, umieszczaniem winnych na indeksie. Jest ono próbą podarowania jednym i drugim możliwości uwolnienia się od panowania tych mechanizmów, dzięki uświadomieniu sobie ich istnienia. Być może jest ono również próbą przedstawienia programu wspólnego działania skupiającego artystów, pisarzy, uczonych, dziennikarzy, posiadających (quasi-)monopol na instrumenty upowszechniania. Wyłącznie taka współpraca pozwoli skutecznie działać na rzecz upowszechnienia najbardziej uniwersalnych osiągnięć, jak również w pewnym stopniu, na rzecz uniwersalizacji warunków dostępu do tego, co uniwersalne”. ( z tekstu)