Kościół w Polsce:

Historiografię zakonów i zgromadzeń zakonnych charakteryzuje duża różnorodność, nietrudno też na etapie jej rozwoju doszukać się punktów stycznych, wyznaczających zbieżny krąg badawczo-dokumentacyjny tego rodzaju piśmiennictwa. Bezsprzecznie na pierwszym miejscu będą to wszelkie inicjatywy - choć przy oczywistym zróżnicowaniu gatunkowym - zmierzające do zbadania i w miarę pełnego opisania dziejów własnych wspólnot zakonnych, widzianych w perspektywie przemian, struktur i osób, które ewidentnie zaważyły na postaci tych dziejów. Widać to ponad wszelką wątpliwość w aktywności naukowo-piśmienniczej franciszkanów, dominikanów, jezuitów, redemptorystów a także zmartwychwstańców, werbistów i salezjanów, obfitującej zarówno w wydawnictwa źródłowe, rzucające sporo nowego światła na początki poszczególnych zakonów i etapy ich rozwoju, jak i w zróżnicowane opracowania poświęcone prowincjom, dziejom wspólnot bądź konkretnym płaszczyznom działania, wynikającym z charyzmatu danej rodziny.