Muzyczne dwory polskich Wazów

Książka jest przystępnie napisaną monografią z zakresu historii kultury. Autorka, od wielu lat zajmująca się problematyką życia muzycznego na dworach panujących i niepanujących członków polskiej gałęzi Wazów, w oparciu o poznane dotąd (licznie w pracy cytowane) źródła archiwalne przedstawia organizację działających tam zespołów muzycznych, z położeniem akcentu na początki „włoskiej" kapeli Zygmunta III, jej przemiany za panowania Władysława IV i reaktywację „po potopie" za rządów Jana Kazimierza oraz na do niedawna zupełnie nieznany zespół muzyczny królewicza-biskupa Karola Ferdynanda. Pisze między innymi o sposobach werbowania muzyków oraz ich statusie społecznym i finansowym, omawia działalność kapelmistrzów i kompozytorów tworzących pod wazowskim patronatem, a niekiedy także okoliczności wykonań ich kompozycji. W książce nie ma analiz muzykologicznych i przykładów nutowych. Są natomiast liczne ilustracje związane z tematyką pracy oraz obszerny „Słownik muzyków polskich Wazów".