Hiszpania:

Hiszpania jest jak wielka biblioteka pełna czarodziejskich książek - podchodzisz do półki, bierzesz którykolwiek tom do ręki, otwierasz i w tym samym momencie porywa cię tajemniczy świat - jak za dotknięciem magicznej różdżki przenosisz się w czasie i przestrzeni, wydaje ci się, że przekraczasz granicę jawy i snu. Madryt jest niczym podręcznik politycznej geometrii, bo leży pośrodku Półwyspu Iberyjskiego, albo kolorowy album pod tytułem Prado, pełen oryginałów najznakomitszych dzieł sztuki. Toledo to księga alchemika, zawierająca receptę na kulturowy kamień filozoficzny: by otrzymać złoto, wystarczy zmieszać ze sobą tradycje Wizygotów, Arabów, Żydów i chrześcijan, a na koniec dodać trochę słońca i wiatru. Nowa Kastylia to romantyczna historia Don Kichota, który na jej równaniach walczył z wiatrakami. Estremadura jest niczym krwawa powieść awanturnicza, a jej bohaterowie to pierwsi conquistadores: tu wychowani twórcy podstaw kolonialnej potęgi imperium hiszpańskiego. Andaluzyjskie miasta Kordoba, Sewilla i Granada, które oparły się niszczycielskiej sile czasu, zajmują trzy pierwsze miejsca na tajnej liście skarbów wykradzionych historii. Kastylia to pamiętnik Hiszpanii, w którym zapisane są jej najwcześniejsze dzieje. Przekraczasz granicę jawy i snu? Wydaje ci się. W Hiszpanii nie ma takiej granicy. Tutaj jawa i sen niczym się nie różnią