Monty Python i święty graal

Pewnego pięknego (a w zasadzie to ohydnie mglistego, jak to w Anglii) dnia król Artur jeździł po wioskach i zamkach w celu zwerbowania rycerzy gotowych z nim wyruszać na poszukiwania św. Graala. Poszukiwania obfitowały w przygody, stracono przy tym czarownicę oraz nieco odciążono od niepotrzebnego balastu pewnego rycerza, ale mniejsza z tym grunt, że Artur znalazł kompanię. Dalsza droga również nie była usłana różami, uczestnicy musieli stawić czoła latającym krowom i Krwiożerczemu Królikowi (grupowo) oraz pięknościom z zamku o malowniczej nazwie Zamek Hemoroid, trzygłowym gigantom i rozzłoszczonym gościom weselnym (indywidualnie). Przy okazji dowiedzieliśmy się, że Lancelot to pedał, a król Artur czasem popuszcza w zbroję. Drogi naszych bohaterów rozeszły się po spotkaniu z starcem przepuszczającym ludzi przez most i uwielbiającym zagadki. Tu trzeba było się wykazać inwencją twórczą, zdecydowaniem i znajomością botaniki. W okrojonym składzie wyruszyli w końcowy etap swojej podróży - i na tym zakończymy streszczenie, żeby nie zdradzać broń Boże zakończenia!