Namiestnik Królestwa Polskiego 1815-1874:

(...) W Królestwie Polskim byłopięciu namiestników: gen. Józef Zajączek, feldmarszałek Iwan Paskiewicz, ks.Michał Gorczakow, wielki książę Konstanty i gen. Teodor Berg, a także czteryosoby pełniące obowiązki namiestnika: dwa razy gen. Mikołaj Suchozanet, hr. Karol Lambert, gen. AleksanderLuders i gen. Teodor Berg. Jak dotąd, nie było monografii dot. tak podstawowejinstytucji jak namiestnik. Nie jest to zbiór biografii poszczególnychnamiestników, ale analiza modeli namiestnictwa obowiązujących w danym czasie wKrólestwie. Czy powołanie namiestnika Królestwa było konieczne, zważywszy,że królem polskim był panujący aktualnie cesarz rosyjski? Konstytucja Królestwa wyraźnie mówiła w art. 5, że król na wypadek swojej nieobecności „mianuje namiestnika, który powinienmieszkać w Królestwie”. Można stwierdzić więc, że namiestnik był alter ego monarchy. Z polskiego punktu widzenia ważne było samoistnienie namiestnictwa, ponieważ świadczyło to o odrębności państwowej Królestwa.