"miejsce na skrzydła":

Od zawsze słyszałam, że niemal obowiązkiem poety i potwierdzeniem jego przynalezności do cechu poetyckiego jest dziecięce zadziwienie światem. Takie świadectwo, że w dorosłym nie zagubiła się wrażliwość, zdolność do spontanicznego doznawania i może nawet okazywania emocji. Młodzi poeci, których prezentujemy w antologii tez bywają zaskakiwani urodą świata, ale nie potrafię oprzeć się wrażeniu, że częściej ich zadziwia jego zawziętość, wrogość i brzydota. Podmiot liryczny raczej staje się gorzkim obserwatorem niż aktywnym uczestnikiem, ma świadomość, że ktoś musi się sprzeciwiać - krzyczeć, ale to nie on - wyposażony w dźwiękoszczelne serce, wchodzący w przyzwyczajenie jak w drugą skórę. Tak odporny, że niepewny, czy nie przespał końca świata [...] - fragment posłowia Ka