Jego dary

[...]Liryka Agnieszki Koseckiej dobrze wpisuje się w nurt wyznaczony wierszami Kazimiery Iłłakowiczówny, Anny Kamieńskiej i wielu innych poetek wiary. Uderza intymny klimat tekstów, ich "prywatność". W wielu utworach powraca charakterystyczny obraz egzystencjalnego "przycupnięcia" - poczucia własnej znikomości i kruchości a zarazem bezpieczeństwa i schronienia, swoitej zażyłościz Bogiem, który okazuje się w tej poezji przede wszystkim naszym mieszkaniem. W wielu tekstach natrafiamy na ten zniemienny, osobisty, chciałoby się nawet powiedzieć: czuły ton. W poetyckim świecie Agnieszki Koseckiej Bóg jest przede wszystkim Miłosierdziem. Nie dziwi zatem, że sytuacja modlitwy - indywidualnej, głębokiej rozmowy z Bogiem, w której nie brak żarliwości i wzruszeń. Są to modlitwy zakorzeniowe w Biblii i Tradycji Kościoła - w ielu utworach autorka podejmuje zresztą trud dialogu z bohaterami Starego i Nowego Testamentu: z prorokiem Izajaszem, Martą - siostrą Łazarza, z Anną [...]- fragment posłowia Wojciecha Kudyba