Dynamika Wacława Berenta

Bezsprzeczną, być może największą zaletą tomu tego jest różnorodność prezentowanych metodologii badawczych: od tradycyjnej filologii […]przez studia porównawcze, analizę wybranych aspektów poetologicznych (estetycznych), po daninę spłaconą studiom kulturowym,czy nawet socjologiczno-politologicznym. To także swoista „dynamika” interpretacyjna, dowodząca hermeneutycznej pojemności Berentowskiej prozy. Tom stanowi też w jakimś sensie podsumowanie czy rekapitulację intensywnego okresu rozwijającej się „berentologii” sprzed kilku dekad; znamienne, że wiele tekstów autotematycznie akcentuje powrót do podejmowanych już dawniej przez autorów lektur czy tematów albo jawnie eksponuje chęć uzupełnienia lub rewizji badań wcześniejszych. (Z okładki).