Coaching jako konstruktywny dialog

Dialog jest sercem każdej istotnej relacji, w tym relacji coachingowej, a zarazem koniecznym warunkiem rozwoju indywidualnego i społecznego – to właśnie dzięki niemu można mówić o prawdziwym spotkaniu dwóch osób. Bez takiego spotkania, bez możliwości przejrzenia się w oczach innego podmiotu, bez nazwania i wyrażenia własnych myśli, bez empatycznego otwarcia się i usłyszenia myśli drugiego człowieka oraz bez wymiany poglądów prowadzącej do współtworzenia nowych idei – niemożliwe byłoby ani samopoznanie, ani tworzenie więzi, ani też indywidualny, czy społeczny progres. Można uznać, że nawiązywanie dialogu jest nie tylko naturalną, wrodzoną potrzebą homo sociologicus, ale wręcz konstytuuje nasze człowieczeństwo. W tym kontekście coaching, rozumiany jako konstruktywny dialog staje się nie tylko sposobem na zaspokojenie jednej z fundamentalnych ludzkich potrzeb, ale także pięknym i skutecznym narzędziem służącym do facylitacji indywidualnego i społecznego rozwoju. [Nota wydawcy].