Polityka państw Grupy Wyszehradzkiej wobec mniejszości narodowych, etnicznych i językowych:

Praca doktorska byłego Sekretarza, a następnie Dyrektora działającego w ramach Związku Romów Polskich Instytutu Pamięci i Dziedzictwa Romów oraz Holokaustu w Szczecinku obejmuje swym zasięgiem chronologicznym i tematycznym zagadnienia z zakresu polityki narodowościowej prowadzonej przez władze Węgier, Słowacji i Czech, które do roku 1992 tworzyły Czechosłowację oraz Polski na przestrzeni ostatnich dwudziestu pięciu lat. Głównymi punktami odniesienia i wyznacznikami prowadzonych przez autora analiz, a następnie formułowanych na ich podstawie konkluzji były procesy tworzenia krajowych systemów ochrony praw mniejszości oraz polityka wobec mniejszości narodowych, etnicznych i językowych prowadzona przez władze w Budapeszcie, Pradze, zaś od roku 1993 również w Bratysławie i w Warszawie. Procesy te przebiegały równocześnie z transformacją polityczną, społeczną i ekonomiczną trwającą na obszarze tychże państw od roku 1989 oraz ich integracją z organizacjami międzynarodowymi, jak Konferencja Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie, a od roku 1995 Organizacja Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie, Rada Europy i Unia Europejska.