Manuskrypt cechu krawców ze zbiorów Archiwum Państwowego w Opolu:

Dokument zaprezentowany w książce to niezwykle cenne źródło do dziejów polskiego krawiectwa: zbiór wykrojów krawieckich z końca XVII w. Obok często wykorzystywanych w literaturze przedmiotu archiwaliów, do jakich należy księga krawiecka Wschowy z 1640 r. oraz księgi krawców poznańskich, datowane ogólnie na wiek XVII, jest to jeden z ciekawszych zabytków tego typu, którego wartość dla poznania dawnej odzieży jest trudna do przecenienia. Zabytek ten uzupełnia w istotny sposób informacje z dziejów kultury materialnej oraz z zakresu rzemiosła i kostiumologii. Wydawcy zarówno we wstępie, jak i w omówieniu poszczególnych wykrojów kompetentnie przedstawiają historię krawiectwa na Śląsku, ukazując ją w oparciu o wiedzę na temat organizacji cechowych oraz ich praw i praktyk. Opracowanie to uzupełnia bogaty aparat krytyczny wsparty bibliografią naukową.