Jezioro Miedwie i Nizina Pyrzycka:

"Jezioro Miedwie wraz z otaczającymi je bagnami i równinami teras zastoiskowych Niziny Pyrzyckiej jest miejscem szczególnym, które od zarania dziejów przyciągało ludzi swoim niezwykłym urokiem i bogactwem przyrodniczym. U schyłku starszej oraz w środkowej epoce kamiennej, zanim jeszcze rozwinęło się rolnictwo, występowały tutaj wielogatunkowe puszcze, bogate w dziką zwierzynę, na którą polowała okoliczna ludność prowadząca "traperski" tryb życia. Wody jeziora Miedwie dostarczały obfitości ryb, z których najbardziej cenna była niewątpliwie sieja miedwiańska, występująca tylko w tym rozległym i głębokim zbiorniku. Szczególne walory Niziny Pyrzyckiej odkryła jednak dopiero ludność neolitu. Dość wcześnie zorientowano się, że gleby tego obszaru są bardzo żyzne i nie ulegają szybkiemu wyjałowieniu. Stąd też już w młodszej epoce kamiennej rozwinęły się tutaj osiadłe społeczności rolników, które zamieszkiwały przede wszystkim wyższe poziomy terasowe Niziny Pyrzyckiej, zamieniając stopniowo dawne puszcze w pola uprawne.[...] Pomimo wielowiekowej eksploatacji tego terenu zachował on wiele cech naturalnych, a ponadto został wzbogacony o liczne wytwory kultury materialnej. Aby obszar ten mógł jeszcze następnym pokoleniom długo służyć niepowtarzalnym urokiem i zasobami przyrodniczymi oraz kulturowymi, powinien być umiejętnie wykorzystywany, zgodnie z zasadą zrównoważonego rozwoju, bez naruszania zachowanych do dzisiaj walorów." [Fragm. tekstu wprowadzającego R.K. Borówki]