Szare madonny

Wiele osób w Polsce zostało dotkniętych podczas transformacji ustrojowej.

„Szare madonny” wydanie drugie rozszerzone, to książka o losach kobiet, które na przełomie wieków wyjechały do Włoch. To rzecz o emigracji także w szerszym wymiarze: w tym historycznym i emocjonalnym. Autorka stawia pytanie, jak to jest nie znać języka, nie rozumieć jego niuansów i miejscowych żartów. Jak to jest wytrzymać 24 godziny w pracy, bez rodziny, w obcym Kraju. Pokazuje ona podobieństwo i różnice kultur oraz wychwytuje pozytywy takiej sytuacji. Zastanawia się, czy i ile się tu, na emigracji, Polki nauczyły. Trochę w niej włoskich klimatów - niewiele, bo to nie jest przewodnik turystyczny. Za to dużo niewygodnych pytań, np.: dlaczego we Włoszech nie znajdziesz ani jednej Czeszki czy Słowaczki? Książka przez to jest mało poprawna politycznie. Niesłusznie, bo autorka stara się w sposób obiektywny pokazać poprawę losu niektórych kobiet. Opisane wydarzenia to na szczęście już dla nas historia. Nie można jednak zapomnieć co się działo po transformacji ustrojowej na Podkarpaciu, ścianie wschodniej i w prawie całym kraju. Bezrobocie sięgało wtedy 40%, a sytuacja rodzin zdawała się być beznadziejna. Przeczytamy tu o około milionie kobiet, które wyruszyły na pomoc swoim rodzinom.