Kordian: spisek koronacyjny:

"Kordian" to doskonały przykład dramatu romantycznego, w którym autor polemizuje z mickiewiczowską ideą mesjanizmu polskiego narodu. Utwór stanowi nawiązanie do wydarzeń z czasów powstania listopadowego. Tytułowa postać to młodzieniec przeżywający rozterki świadomości, egzystencjalne oraz rozdarcie moralne. Nie jest w stanie poradzić sobie z trudami niesionymi przez rzeczywistość oraz samotnością po przeżyciu nieszczęśliwej miłości. Na szczycie Mont Blanc dochodzi do jego metamorfozy. W czasach, kiedy kraj znalazł się pod jarzmem zbrodniarza-cara, grupa patriotów usiłuje doprowadzić do zamachu na jego życie. Wśród nich znajduje się Kordian, który decyduje się wziąć na siebie ciężar zabójstwa znienawidzonego tyrana. Wpada tym samym w krąg działań zaplanowanych przez szatana. Staje się ON jednak niezdolny do dokonania czynu w wyniku ogarniających go lęków, skrupułów oraz wahań. Car uchodzi z życiem. Wewnętrzna słabość bohatera doprowadza do jego zatrzymania oraz skazania na śmierć. Sytuacja ta staje się dla Słowackiego pretekstem do wysnucia proroctwa na temat losów polskiego narodu, przyczyn jego klęski oraz narzędzi i cech charakteru, które będą w stanie przynieść Polakom niepodległość.