Etyka na nowe tysiąclecie

Współczucie nadaje naszemu życiu sens. Jest źródłem trwałego szczęścia i radości. I fundamentem dobrego serca - serca, które pobudza do niesienia pomocy innym. Poprzez dobroć, czułość, szczerość, uczciwość i sprawiedliwość wobec innych przysparzamy szczęścia sobie samym. (...) Nie da się zaprzeczyć, że troska o innych jest wartością samą w sobie, a nasze szczęście jest nierozerwalnie związane ze szczęściem innych. (...) Możemy odrzucić wszystko: religię, ideologię, nabytą mądrość. NIE możemy uciec przed tym, co niezbędne: miłością i współczuciem. W swojej książce Dalajlama stara się wyjaśnić, co uważa za pozytywne, etyczne postępowanie. Swoją filozofię pokoju wywodzi z głębokiego szacunku dla wszystkich żyjących istot i opiera ją na pojęciu powszechnej odpowiedzialności wobec całej ludzkości oraz przyrody. Tytuł książki jest bardzo intrygujący. Powstaje pytanie, jaką to nową etykę proponuje duchowy przywódca Tybetu - Dalajlama. Lektura dzieła pozwala stwierdzić, że nie jest to żadna nowa ety­ka, ale raczej przypomnienie tego, co można znaleźć w innych systemach etycznych, a o czym współczesny świat zdążył zapo­mnieć poszukując innych wartości... (...) Książka ta zasługuje na uwagę i godna jest polecenia współcze­snemu człowiekowi, który w dużej mierze zapomniał o podsta­wowych prawdach i troskę o zapewnienie sobie wolności i wła­snego dobra uczynił centralnym punktem etyki końca XX wieku. Nic więc dziwnego, że coraz częściej słychać nawoływania do przywrócenia odpowiedzialności należytego jej miejsca. [Ryszard Moń, Wydział Filozofii Chrześcijańskiej UKSW]