Transgresje międzypokoleniowe późnego kapitalizmu

Spośród wielu determinant społecznej egzystencji jednostki jedną z najważniejszych, a jednocześnie ze swej natury obiektywną, jest jej wiek, czy raczej moment jej przyjścia na świat. W istotnym stopniu wpływa on na jej losy życiowe, a przede wszystkim na jej świadomość, stymulując potencjalną tożsamość generacyjną. Nakreśla on ramy, przypominające popperowską logikę sytuacji, w jakich jednostka funkcjonuje na przestrzeni całego życia, uzupełniające jej „indywidualistyczne i instytucjonalne modele takich obiektów zbiorowych, jak naród, rząd lub rynek”. Reprezentując wyznaczoną przez datę urodzenia generację, jednostka musi mieć świadomość istnienia bezosobowych regulacji, które porządkują jej wyobrażenia dotyczące rzeczywistości społecznej. Jednocześnie jej stosunki z innymi jednostkami, zarówno rówieśnikami, jak i reprezentantami innych generacji, ulegają procesowi giddensowskiej strukturacji, tj. obiektywizacji i utrwalenia, niezależnie od jej intencji kreatywnych.