Byliśmy w transportach dzieci Zamojszczyzny

Wagony były pozamykane i zabezpieczone przed otwarciem drutem kolczastym. Z wnętrza wagonów docierał do nas nieludzki wprost lament chorych, wynędzniałych, rzężących dzieci. To spowodowało, że nawet najbardziej twardzi kolejarze zamojscy mieli łzy w oczach. Spokojnie zachowywała się tylko eskorta niemiecka- ci spokojnie chodzili wzdłuż pociągu, rozmawiali ze sobą- a nieraz słychać było ich wesoły śmiech. Ten pociąg był bardzo dobrze strzeżony przez eskortę niemiecką (lepiej jak niejeden transport wojskowy) i mimo usilnych starań z mojej strony i ze strony moich kolegów nie udało się otwarzyć ani jednego wagonu w celu wykradzenia dzieci. [z okładki]