Wybrane problemy zarządzania i marketingu w instytucjach kultury

Rozwój rynku usług, zarówno od strony podaży, jak i popytu, skutkuje dynamicznymi przeobrażeniami w sektorze kultury. W Europie Zachodniej od lat narasta tendencja wspierania rozwoju współpracy międzysektorowej z wykorzystaniem komponentu kulturowego. Trend ten jest obecny m.in. w Strategii „Europa 2020”. Zmiany zachodzące na rynku dóbr i usług kultury dokonują się właśnie za sprawą rozszerzającego się partnerstwa sektora publicznego, organizacji pozarządowych i wreszcie mądrego, odpowiedzialnego biznesu. Poprzez współpracę z instytucjami kultury, podmioty komercyjne realizują własne cele związane z kreowaniem wizerunku, promowaniem marek produktów i usług, działalnością w obszarze społecznej odpowiedzialności biznesu, ale jednocześnie stają się hojnymi sponsorami wielu wartościowych wydarzeń i przedsięwzięć, zaspokajają społeczne potrzeby wyższego rzędu, a zarazem uprawiają marketing terytorialny. Wykorzystywanie komponentu kulturowego w innych sektorach generuje warunki sprzyjające przekształcaniu innowacyjnych idei w produkty i usługi. Przedstawiciele biznesu wiedzą, że od ludzi kultury można się uczyć kreatywności i twórczego myślenia, zaś otwarci na nowe doświadczenia ludzie kultury czują potrzebę zdobywania umiejętności i kompetencji menedżerskich, zgłębiania sztuki organizacji, zarządzania czy marketingu. Te uwarunkowania otwierają nowe, niezwykle interesujące pole do badań naukowych o charakterze poznawczym i aplikacyjnym. Współczesna kultura staje się bowiem sferą wzajemnego przenikania się emocji i wartości biznesowych, a zarządzanie instytucjami kultury we współczesnym świecie wymaga zarówno wyczucia preferencji i oczekiwań odbiorców dóbr i usług kultury, jak też znajomości reguł, jakimi rządzi się gospodarka rynkowa.