Sam wiosłuj w swojej łodzi:

"Kolejna książka Bi Pi. Ostatnia napisana w 1939 r. w Kenii, w Jego domu w Nyeri, na rok przed odejściem Pierwszego Skauta na Wieczną Wartę. Wydawałoby się, że Wilk, który nigdy nie śpi, nic nowego nie ukrył w swych króciutkich gawędach, które nazwał "yarns" – przypowiastkami. Niektóre historyjki są jakby przypomnieniem tych pierwszych z "Wędrówki do sukcesu"; inne w części to echo poprzednich Jego książek. Ale to tylko z pozoru tak wygląda. Bo Bi Pi pozostał sobą, nawet w ostatnich chwilach swej ziemskiej podróży nie wypuszcza z rąk ani wiosła, ani steru. Widzi wszystkie rafy i czysty – główny nurt rzeki. I chodzi mu o to, by, Harcerze Wędrownicy, mieli niezwykłą umiejętność widzenia szkoły życia w najdrobniejszych, najprostszych szczegółach otaczającej Ich codzienności." (Piotr Niwiński)