Czas głuchej jesieni

Jurij Dawidow, pisarz radziecki średniego pokolenia (ur. w 1924 r.), historyk z wykształcenia i zamiłowania, uprawia głównie prozę historyczną. Ma też w swym dorobku kilka biografii popularnonaukowych. Swój własny styl odnałazł przede wszystkim w utworach, które w oparciu o materiał historyczny poruszają problematykę ogólną. Do nich należy też powieść "Czas głuchej jesieni", która opublikowana w roku 1970 była bestsellerem na radzieckim rynku księgarskim. W powieści tej zaowocowała pasja odkrywcza Dawydowa, a zarazem jego umiejętność operowania dokumentem, wydobycia z niego prawdy historycznej i stworzenia jej literackiej wizji. Ator wskrzesza tu schyłkowy okres "Narodowej Woli" i odsłania mechanizm prowokacji, która była wówczas jedną z metod działania policji. Doskonała znajomośc realiów, wieloletnie studia w archiwach tajnej policji, a przy tym wnikliwośc psychologa i talent narratora pozwoliły mu stworzyć prawdziwe, przekonywujące sylwetki rewolucjonistów i ich prześladowców.