Janusz Nowacki:

W jazzowych fotografiach Janusza Nowackiego nie chodzi o nastrój - choć i on w nich jest. Zupełnie nie chodzi o koncert - choć wszystkie zostały zrobione podczas koncertów. Nie do końca chodzi nawet o portret - choć przecież wszystkie są pełnokrwistymi portretami. Zdjęcia Nowackiego to dla mnie na poły szaleńcza próba sfotografowania samej muzyki. Mającej źródło w niewidocznym jak ona wnętrzu człowieka - i równie niewidocznie istniejącej, przenikającej przestrzeń między ludźmi. A przynajmniej między tym, który gra, a tym, który słucha. (Andrzej Niziołek)