Andrzej Munk

Osobę i dzieło Andrzeja Munka (1921-1961) otacza legenda, której źródeł szukać należy w jego przedwczesnej, tragicznej śmierci, ale nade wszystko w przekonaniu, że to, co w sensie twórczym pozostawił i to, czego nie zdążył już dokonać zawiera jakąś tajemnicę. Przekonanie to wynika z doświadczeń, które płyną ze spotkań z tymi filmami, które podpisał i z przeczucia, iż jego nagłe odejście przerwało ważny nurt dziejów polskiego kina, nurt osobny, nie mający swych tożsamych duchowo współbratymców i kontynuatorów). Andrzeja Munka zawsze pasjonował eksperyment artystyczny. Tak przecież należy widzieć próby z pierwszego okresu jego twórczości. Fabularyzacja form dokumentalnych - bądź widząc rzecz odwrotnie - stosowanie w późniejszym czasie elementów poetyki dokumentu w obrazowaniu zdarzeń fabularnych, było w latach 50. wyrazem nowych, właśnie eksperymentalnych poszukiwań innych niż zastane formy artystycznego wyrazu.