Piątka z ulicy Barskiej

Jest to rozgrywający się w zrujnowanej powojennej Warszawie roku 1947 dramat społeczny. Opowiada losy zdeprawowanych przez wojnę i niemogących się przystosować do życia w warunkach pokoju młodych ludzi, którzy wchodzą na drogę przestępczą. Stają przed sądem oskarżeni o kradzież. Ponieważ nie zjawił się świadek oskarżenia, Radziszewski, otrzymują dwa lata więzienia w zawieszeniu. Opiekę kuratora sprawuje nad nimi robotnik Wojciechowski. Reedukację utrudnia działalność przedstawicieli reakcyjnego podziemia. To oni żądają "unieszkodliwienia" owego świadka. Radziszewski, zwabiony przez chłopców do piwnicy, w czasie bójki wpada do wyrwy i ginie. Odtąd nad chłopcami ciąży to niechciane zabójstwo. Dwaj chłopcy otrzymują dzięki kuratorowi pracę przy budowie Trasy W-Z. Jeden z nich, Kazek, zakochuje się w Hance, kreślarce. Podziemie planuje wysadzenie w powietrze Trasy W-Z. Ma w tym wziąć udział tytułowa "Piątka z ulicy Barskiej". Chłopcy odmawiają jednak posłuszeństwa. Milicja udaremnia zamach, ale Kazek zostaje ciężko ranny. Nie wiadomo, czy przeżyje i czy chłopcy staną przed sądem. (https://pl.wikipedia.org/wiki/Piątka_z_ulicy_Barskiej)