Astronomia sferyczna

Astronomia sferyczna jest najstarszą gałęzią astronomii. Pierwsze zetknięcie się z niebem gwiaździstym, pierwsze obserwacje zjawisk astronomicznych, pierwsze próby liczbowego ich ujęcia nakazały zajęcie się "sferyką". W pierwotnej swej fazie astronomia sferyczna traktuje o pozornych zjawiskach nieba, tak jak się one przedstawiają bezpośrednio obserwatorowi w rzucie na sferę niebieską, bez interpretcji przestrzennej. W jej ujęciu świat jest powierzchnią sfery i niczym więcej. Na treść niniejszej ksiażki złożyły się wykłady autora z astronomii sferycznej na Uniwersytecie Poznańskim. Na szczególne podkreślenie zasługuje rozdział o trygonometrii kulistej, podanej w ujęciu krakowianowym prof. Banachiewicza. [ze wstępu]