Wyobraź sobie, że odpoczywasz na werandzie przytulnego, spokojnego pensjonatu, że dokoła rosną kwiaty, czujesz ich zapach, a zachodzące słońce odbija się w falach pobliskiej zatoki... Wyobraź sobie, że pijesz najlepszą na świecie herbatę, a Jo Marie, właścicielka pensjonatu, siedzi obok i z uwagą i serdecznością cię słucha... Gdyby takich miejsc nie było, należałoby o nich pisać książki. Debbie Macomber to wie. Jo Marie Rose, po śmierci męża, który zginął w Afganistanie, postanawia wyprowadzić się z Seattle i za otrzymane w spadku pieniądze kupuje urokliwy pensjonat. Kim są jej pierwsi, wyczekiwani goście? Przystojny mężczyzna, który z niechęcią przyjechał do umierającego ojczyma... Albo przerażona kobieta, której trudno ukrywać łzy... Pośród ludzkich spraw, podnosząc się powoli z bólu, Jo Marie odnajduje ukojenie, a ludzie, którzy stają na jej drodze, wydają się zesłani przez zmarłego męża. Wszystko wskazuje na to, że miejscowa złota rączka - Mark - choć oschły i niechętny kontaktom międzyludzkim, na dłużej zagości w sercu Jo Marie, a pensjonat zadziała jak duchowe, emocjonalne i fizyczne spa - przede wszystkim dla duszy.
