Wytrwaliście przy mnie w moich przeciwnościach:

Czy człowiek może żądać, by Bóg zdał przed nim sprawę ze swego postępowania? Poeta podaje własną odpowiedź: nie wolno żądać od Boga wyjaśnień, lecz trzeba wierzyć w jego sprawiedliwość, w jego niepojętą mądrość. Z duchową i duszpasterską przenikliwością zatrzymuje się Kardynał nad niektórymi fragmentami Księgi Hioba, pomagając w wyjaśnieniu sensu tajemnicy człowieka i tajemnicy Boga. W dialogu pomiędzy szatanem i Bogiem rozgrywającym się w dwu pierwszych rozdziałach „stawką jest człowiek: potrafi być on bezinteresowny czy też nie?". Problem Księgi Hioba jest przede wszystkim problemem wiary: w życiu wiary nie ma miejsca na kupczenie, gdyż wzniosłości wiary winna odpowiadać bezinteresowność pobożności. Oczywiście, Hiob nie popełnił żadnej z tych zbrodni, o które oskarżają go przyjaciele, lecz popełnił przestępstwo, jakie może popełnić właśnie człowiek religijny: uczynił się sędzią Boga.