Laboratorium czasu

Filmoznawcze odczytanie Hasa, który czyta i wizualizuje prozę Brunona Schulza - to swoisty dialog dwóch artystycznych wrażliwości naznaczonych czasem przeżywanym i doświadczonym w jego wszelkich odcieniach i mirażach, z których wyłania się obraz światów przeczuwanych i tych naznaczonych mocą „rzeczy ostatecznych”. Autorka wprowadza nas w liczne konteksty, w możliwe odczytania i interpretacje filmu Sanatorium pod klepsydrą tropiąc poszczególne obrazy, motywy, znaki i symbole - zarówno te filmowe, jak i literackie. Ten esej-podróż przez przemijanie i śmierci - ukochane motywy filmów Hasa - doprowadza nas do heroicznej afirmacji świata i czasu, zachęcając tym samym do stawiania nowych pytań, pytań z perspektywy czasu, który dla nas jeszcze się nie wypełnił - o czy pisze Autorka w jednym z ostatnich akapitów książki. (Wydawnictwo)