Francuska prasa drukowana:

Postęp technologiczny wpływa na przeobrażenia w prasie, radiu, telewizji i internecie, powoli zacierając między nimi granice. Tradycyjny podział mediów jest nadal widoczny w systemach medialnych, choć digitalizacja spowodowała, że coraz częściej w stosunku do nich będzie się używać sformułowania platformy multimedialne. [.] Jedną z inspiracji do napisania niniejszej monografii była typologia systemów medialnych zaprezentowana przez Hallina i Manciniego. Ich wnioski i wątpliwości związane z jednoznacznym zakwalifikowaniem Francji do któregoś z modeli spowodowały, że jest ona krajem, któremu - z punktu widzenia mediów - warto się przyjrzeć z bliska. A w szczególności prasie, bo jest ona medium najstarszym. [.] Głównym celem książki jest analiza kolejnych etapów rozwoju prasy francuskiej, które wpłynęły na jej obecny kształt. Współczesny obraz mediów drukowanych we Francji tworzył się od zakończenia II wojny światowej, choć także wcześniejsze wydarzenia na nią oddziaływały. Etapizacja pozwoliła na wyróżnienie cech dystynktywnych tego podsystemu mediów i pokazała ewolucyjne procesy zachodzące w prasie francuskiej. Media analizowano zarówno pod kątem politycznym, jak i społecznym, a wątki ekonomiczne były pochodnymi dwóch pierwszych. Wiedza na temat prasy francuskiej ma istotne znaczenie dla procesów społeczno-politycznych Europy, ponieważ często jest ona implementowana do innych systemów, szczególnie charakterystycznych dla młodych demokracji, takich jak Polska.