Gemeinschaftslager der Daf nr 22:

Większość Żydów z wielkopolskich miast została wywieziona przez okupacyjne władze niemieckie do gett w Generalnym Gubernatorstwie zimą 1939/1940 r. W ten sposób wielu niemieckich burmistrzów mogło z dumą ogłosić, że ich miasto było „wolne od Żydów”. Kilkanaście miesięcy później Żydzi pojawili się w Wielkopolsce ponownie, tym razem jako więźniowie licznych obozów pracy przymusowej. Pochodzili oni z getta łódzkiego, a niemiecka machina wojenna, już wówczas prowadząca wojnę totalną, bezwzględnie wykorzystywała żydowskich robotników, traktując wyczerpującą pracę w nieludzkich warunkach jako element realizacji zagłady narodu. Bogumił Rudawski i Jerzy Osypiuk przywołali pamięć o jednym z takich obozów, jaki od wiosny 1942 do wiosny 1944 r. funkcjonował w Nekli i uczynili to w sposób godny pochwały i naśladowania. Chcąc zachować pamięć o tragicznym losie Żydów, którzy zmarli z głodu, chorób, wyczerpania lub zostali zbici, przygotowali książkę pokazującą jedno miejsce – Gemeinschaftslager der DAF Nr 22 Nekla (Obóz Zbiorczy Niemieckiego Frontu Pracy nr 22 w Nekli) w różnych, uzupełniających się perspektywach.