Bursztynowa wiedźma

Meinhold twierdził, że odkrył rękopis napisany przez XVII-wiecznego pastora Abrahama Schweidlera (rzekomo pastora Coserowa i znanego z kazań dotyczących ognia i siarki ) wśród śmieci w chórze starego kościoła w Coserow. Rękopis zawierał historię córki pastora Marii, „bursztynowej wiedźmy”. Opowieść została opisana przez Meinholda w podtytule powieści jako „najciekawszy proces o czary kiedykolwiek znany”. Kiedy pojawił się po raz pierwszy, prawie wszyscy niemieccy krytycy wierzyli, że jest to autentyczny dokument historyczny. Praca przyciągnęła uwagę krytyki, nie tylko ze względu na dramatyczny charakter narracji, ale także spory o to, które fragmenty są oryginalne, a które rekonstrukcjami Meinholda, napisanymi w stylu XVII-wiecznym.