Niebiescy

Przed wejściem do pojazdu przebrałem się w ziemski garnitur. Mogłem potem spojrzeć w lustro. Wyglądałem jak człowiek; młody mężczyzna w jasnym garniturze i dobrze dobranym krawacie. (...) Wszedłem do pojazdu, który natychmiast wystartował. Zobaczyłem oddalający się szybko Księżyc. Pomyślałem, że minie sporo lat zanim Ziemianie znajdą na swoim satelicie naszą bazę... Ziemia, gdy się ją ogląda z połowy księżycowego szlaku, jest piękną planetą. Może nawet piękniejsza niż moja ojczyzna dwóch gwiazd. Nie odrywałem oczu od tego widoku, aż Europę, do której się zbliżałem, przesłoniły chmury... Wylądowałem niezbyt daleko od miasta Paryża, w miejscu, które wybrał automat po starannej obserwacji.