Dzieje parafii i miejscowości Łaznów (do 2010 roku)

Przeszłość Łaznowa sięga w bardzo odległe czasy. W dokumentach występuje on już w 1374 r. Parafia została erygowana w 1431 r. przez biskupa włocławskiego Jana Szafrańca. Pierwotnie obejmowała oprócz Łaznowa, Popielaw, Łaznowskiej Woli i Rokicin m.in. takie miejscowości jak: Będzelin, Zamość, Stefanów, Chrusty, Praszki. Mieszkańcy Łaznowa szczycą się tym, że obszar ich parafii sięgał niegdyś dzisiejszego Placu Wolności w Łodzi. Jest to jednak legenda wątpliwej wartości historycznej. Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich (Warszawa, 1884) podaje, że w II poł. XIX w. parafia Łaznów liczyła 3 746 dusz. Do pierwszych organizacji powstałych na terenie Łaznowa na początku XX w. należała Ochotnicza Straż Pożarna. W 1916 r. zawiązała się orkiestra dęta składająca się z 22 muzykantów pochodzących z Łaznowa, Popielaw i Rokicin. Wśród stowarzyszeń religijnych do najstarszych zaliczyć trzeba Bractwo Trzeźwości, którego powstanie przypada na koniec XIX w. W pierwszą niedzielę października 1931 r. w odpust Matki Bożej Różańcowej parafianie łaznowscy obchodzili uroczystość 500-lecia istnienia parafii. Uroczystościom jubileuszowym przewodniczył bp Kazimierz Tomczak. Od wielu lat w parafii Łaznów obchodzone są dwie uroczystości odpustowe - ku czci św. Rocha (w niedzielę po kalendarzowym wspomnieniu św. Rocha), Najświętszej Maryi Panny Różańcowej (w pierwszą niedzielę października). Pierwszy drewniany kościół parafialny wystawiony został z fundacji bp. Jana Szafrańca w 1430 r. Przetrwał do pożaru w 1755 r. Pozostała z niego tylko murowana zakrystia i skarbiec. Kościół obecny, również drewniany, wystawiono z latach 1755-56 z fundacji bp. włocławskiego Antoniego Sebastiana Dembowskiego. W 1965 r. przedłużono nawę główną o 4 m i oszalowano deskami. Jest to świątynia orientowana, konstrukcji zrębowej z nawą prostokątną i węższym prezbiterium o ściętych do wewnątrz narożach. Do prezbiterium przylega murowana zakrystia i skarbczyk. Ołtarz główny z obrazem Matki Boskiej z Dzieciątkiem oraz dwa ołtarze boczne z obrazami i rzeźbami aniołów należą do zabytków sakralnych podobnie jak ambona rokokowa, organy rokokowe i chrzcielnica barokowa. Wszystkie te zabytki pochodzą z XVIII w. Obok kościoła znajduje się drewniana dzwonnica wybudowana w XVIII w. oraz zabytkowy nagrobek kamienny z krzyżem. Kościół jest malowniczo położony na lekkim wzniesieniu pośród wiekowych drzew.