Zima o poranku:

Poruszająca lektura. Janina Bauman opisuje tułaczkę wojenną, na na jaką była skazana wraz z młodszą siostrą i matką. Książka powstała na podstawie notatek prowadzonych podczas okupacji, narracja prowadzona jest z perspektywy kilkunastoletniej dziewczynki. Należały do zasymilowanej inteligenckiej rodziny żydowskiej, więc ich przeżycia były tym bardziej dramatyczne. Getto warszawskie, ukrywanie się po aryjskiej stronie, powstanie warszawskie - to wszystko udało im się przeżyć razem i dotrwać do końca wojny. Zadziwiające, jak wiele miały szczęścia i jak wielu dobrych ludzi spotkały. Szczególnie poruszająca jest kwestia żydostwa "mimo woli" - cała rodzina autorki była właściwie od lat, a nawet pokoleń, niepraktykująca. Jak napisała w pamiętniku: "Ja należę do Żydów. Nie dlatego, że urodziłam się Żydówką albo dzieliłam żydowską wiarę - nigdy jej nie dzieliłam. Należę do Żydów, bo cierpiałam jako jedna z nich. To właśnie cierpienie uczyniło mnie Żydówką".