Sprawiedliwość owiec:

Jeszcze wczoraj był zdrowy- powiedziała Matylda, nerwowo strzygąc uszami. To nie ma nic do rzeczy zauważył Sir Ritchfield, najstarszy tryk w stadzie. Nie umarł na chorobę. Szpadel to nie choroba. Pasterz leżał w bujnej, zielonej irlandzkiej trawie obok stodoły. Leżał i ani drgnął. Owce odbywały naradę nieco dalej, prawie na skraju urwiska. Rankiem, gdy znalazły pasterza, niezwykle zimnego i zupełnie martwego, zachowały spokój i były z tego niezmiernie dumne. W pierwszym przypływie trwogi zabrzmiało oczywiście kilka rozpaczliwych okrzyków Kto nam teraz będzie przynosił siano?,Wilk! Tu jest wilk! lecz panna Maple szybko stłumiła panikę. Wytłumaczyła im, że tu, na najzieleńszych i najsoczystszych pastwiskach w całej Irlandii, tylko idiota jadłby siano w środku lata, i że nawet najbardziej wyrafinowane wilki nie przebijają szpadlem swoich ofiar. Bo nie ulegało wątpliwości, że to właśnie szpadel sterczał z wnętrzności pasterza. Owce postanawiają przeprowadzić śledztwo. Analizując niezrozumiałe i pokrętne ludzkie zachowania, odkrywają nie tylko motywy i kulisy zbrodni, ale i wiele prawd o ludziach. A co będzie, kiedy już odkryją, kto zabił? Wtedy będzie... Sprawiedliwość!