Między "scientia curiosa" a encyklopedią:

Każda epoka i każde pokolenia intelektualistów ma swoje słowa klucze – pisze francuski historyk Jacques Lafaye. Dla teologów średniowiecznych było to zbawienie, dla scholastyków uniwersalia, dla filozofów oświeceniowych szczęście. Dla wykształconych intelektualistów z XVI i XVII wieku słowa klucze to curiositas, wiedza, retoryka i encyklopedia. Ostatnie pojawiło się w tym kontekście przez przypadkowe błędne odczytanie greckiego enkýklios paideía. Było pojęciem nieostrym i rzadko stosowanym, ale istniało w wyobraźni jako konstrukt i dawało rozliczne efekty. I dziś ma wymiar słowa magicznego, a jego zastosowanie znacznie się poszerzyło.